Geografía Física: octubre 2013

FUNDAMENTOS DE GEOGRAFÍA FÍSICA. G1

González Fernández, Laura

López Pérez, David

Rodríguez Vadillo, Mikel

Comezamos a nosa saída visitando o Museo Xeolóxico Municipal de Quiroga cuxo prezo era de un euro para acceder as moi grandes instalacións*. En ditas instalacións puidemos asistir privilexiadamente* a unha sucesión de exposicións que abarcou desde os inicios da Galicia ata como a coñecemos hoxe en día, pasando por fósiles dos primeiros mamíferos e vexetais que habitaron Galiza, así como as formacións rochosas, os períodos glaciares e os diferentes homínidos que habitaron nela, finalizando cunha breve exposición sobre as explotacións mineiras da comarca.

Como xa dixemos a primeira das exposicións tratou sobre a formación da Terra, e máis concretamente Galicia tal e como hoxe a coñecemos. Un dos paneis deste proceso é o que podemos ver a continuación onde aparece reflectida a Oroxénia Hercínica dividida en catro pasos: ao principio organizouse a Panxea, seguidamente orixínanse enormes pregamentos debido a presión das placas tectónicas en colisión, pregamentos que veremos máis adiante reflectidos na serra do Courel. En terceiro lugar segue habendo novas modificacións no terreo continuando a elevación dunhas zonas e a erosión de outras. Finalmente vese representado o último período correspondente a fai 65 millóns de anos, momento no cal coincide coa elevación do terreo galego.

Na segunda fotografía podemos ver os diversos pregamentos que pode sufrir un terreo.

Ademais puidemos ver mostras de rochas que podemos atopar na comarca de Quiroga.

Vimos tamén mostras dos seres vivos que anteriormente poboaron Galicia, como podemos apreciar nas seguintes imaxes. Esta primeira trátase dun fósil de coral.

Neste caso estamos a falar dun falso fósil xa que se orixinou pola filtración de auga rica en minerais como cobre e ferro.

Na fotografía da dereita podemos ver dous fragmentos, o da dereita de galena e o da esquerda de cuarzo.

Logo desta primeira parte puidemos ver ademais restos de animais como mamuts, hienas das cavernas, osos das cavernas, uro, cervo,…

Ademais tamén puidemos ver relevos característicos da serra do Courel.

Tras esta visita emprendemos a viaxe á Serra do Courel en autobús que nos deixou nas coordenadas 42º 36,862’ N 7º 5,771’ W non sen antes para no camiño para ver o famoso pregamento de Campodola característico porque os pregamentos se dobraban sobre si mesmos cun eixo horizontal.

Onde ademais puidemos ver un antigo val en U que agora mesmo é un val en V debido á erosión dun río.

Zona de desprendementos provocada pola supresión das capas freáticas ao construír a estrada o cal se acrecenta cas choivas ao non ter un sustento.

Tras un descanso para comer fómonos acercando ao principal destino da nosa saída: a Lagoa de Lucenza. Na imaxe da esquerda podemos ver o circo glaciar no cal se encadra.

Finalmente chegamos a Lagoa de Lucenza que neste caso non ten auga pero segue sendo igualmente característica pola composición do seu solo xa que a grosa capa de sedimentos acumulados provoca que o chan se mova.

Na zona do circo glaciar podemos ver tamén un val nomeadamente glaciar debido á súa forma en U.

Vemos aquí unha das ladeiras da montaña que delimitan a lagoa de Lucenza onde se pode apreciar unha acumulación de estratos.

Vemos aquí outras mostras de estratificación diferenciándose claramente as distintas capas.

Sen embargo como podemos observar tamén apreciamos a acción antrópica no medio natural debido á disposición das árbores non autóctonas desta imaxe, tratándose isto unha repoboación forestal.

En canto á vexetación do Courel, aquí podemos ver un acivro, vexetación característica da montaña galega que é unha especie protexida. Cabe destacar que os acivros silvestres son de menor tamaño que os cultivados con fins ornamentais.

Outra vexetación caraterística da Serra do Courel.

Líquenes adheridos a unha especie autóctona da serra, o carballo negro, cerquiño ou rebolo. Dita vexetación dáse en lugares húmidos e sempre se desenvolve na cara norte xa que é a que menos cantidade de sol recibe.

Como nos ensinan os nosos magníficos compañeiros estamos ante unha formación musgosa, característica tamén de zonas húmidas e frías.

Nunha das ladeiras da montaña podemos apreciar auga discorrendo por ditas ladeiras procedente da choivas.

Como podemos ver nesta imaxe, o profesor enganounos sobre a dificultade da ruta a seguir tendo lugar así caídas como a que podemos ver de seguido. Pero os ánimos por chegar a Seara non minguaban.

Podemos observar nesta imaxe desprendementos de rochas na ladeira da montaña e unha acumulación destas, que podería conformar unha morrena.

Pasa vaca po regho non velas outras!!!!!

Bromas a parte como podemos ver na parte baixa xa había asentamentos gandeiros debido á proximidade de ríos e de regos así como explotacións agrícolas como vemos na terceira imaxe. A medida que nos acercamos a un asentamento vaise facendo patente a presenza do ser humano. En canto á fotografía da charca esta é unha acumulación das augas que van caendo das ladeiras da montaña.

Nesta imaxe vemos o que podería ser unha planicie aluvial ou unha extensión cha á carón do río feita pola man do home para destinar ao cultivo.

Finalmente chegamos ao fin do traxecto: a Seara. Este é un pobo situado á beira dun río como podemos deducir pola presenza dun bosque de ribeira.

A Seara é un pobo coas características comúns a todos os asentamentos de montaña, con casas de pedra, situadas á carón dun río e case no fondo dos vales. As vivendas están moi concentradas e os tellados están fabricados con materiais rochosos propios da zona, véxase lousa e granito.

Remata así a nosa marabillosa* visita esta pasaxe natural, un camiño sinxelo* e sen apenas desniveis, nun clima cálido e agradable**. Finalmente queremos puntualizar que os asteríscos presentes en todo o documento son empregados co fin de reflectir unha chisco de ironía. Cómpre dicir que a pesar de todo foi unha saída moi amena por unha paraxe natural e maxestosa que mostra a evolución dos inicios da Galicia tal e como a coñecemos hoxe en día podendo gozar de lugares de difícil acceso pero moi gratificantes por poder saber que dispoñemos destes paraxes.

Por último imos marcar algúns dos puntos por onde discorreu esta ruta: